نخستين بار گفتش كز كجايي ؟ گفت ناف ملك عشق نمايي!
بگفت آنجا به صنعت در چه كوشتد ؟ بگفتا برج ميسازند مي فروشند
بگفتا برج فروشي كاري عجب نيست؟ بگفتا شغل ديگر در ادب نيست
بگفتا از دل شدي عاشق بدين سان؟ بگفتا دل كجا بودي؟ بگو نان!
بگفتش عشق شيرين بر تو چون است؟ بگفتا اين تيتيش مرا از سر فزون است
بگفتا هر شبش بيني چو مهتاب؟ بگفت نه بابا! دو دره كنم خود زنم خواب
بگفتا گر كسيش آرد فرا چنگ بگفت بي خيال ثروتش كرده مرا ملنگ
بگفتا گر خرامي در سرايش بگفتا دندان تيز كنم بر پولهايش
بگفتا گر كند چشم تو را ريش بگفتا ليزرينك كنم از پس و پيش
بگفتا گر نيابي سوي او راه ... ؟ بگفتا به حرف گربه كوره بارون نمي آ
بگفتا دوري باران نيست در خور بگفتا خشكسالي مزمن ز بي پوليست بهتر
بگفت گر بخواهد هر چه داري؟ بگفت چيزي ندارم جز يه گاري ...!
بگفتا دوستيش از طبع بگذار بگفت راضي اند همه بر اين كار
بگفتا آسوده شو كاين كار خام است بگفت پس تو هم داني كه اغفال حرام است؟
بگفت صبوري كن در اين درد بگفتا با بي پولي من چه توان كرد؟!!
بگفت از صبركردن كس خجل نيست بگفتا پول خواهم صبرم از چيست؟
بگفت بي پول كارت سخت زار است بگفتا پول كه ديگه ابزار كار است
بگفت از دل جدا كن پول شيرين بگفتا چون زيم بي پول شيرين؟!!
بگفت او آن من شد زو مكن ياد لحظه اي در بهت گشت بيچاره فرهاد
بگفت اي ول!! دستمريزاد تو دادي دودمانمان بر باد
بگفتا بهر پول سينه كنم چاك بگفتا عشق پول من كرده چالاك
بگفتا بيستون گردانم اتوبان بگفتا اي ول! ولي زاران و نالان
چو كم آورد خسرو در جوابش دويد با سرعت برق در ركابش
به ياران گفت كز خاكي و آبي نديدم كس به اين حاضر جوابي
اين داستان بر اساس يك ماجراي واقعي به نظم در آورده شده است(با اندكي تصرف)
آپ بعدي من بیستم تیر ماه در مورد يه مرد بزرگ گيلاني كه خيلي زود فراموش شد